Ik las dat volgens recente schattingen iedereen ca. 20 à 25000 genen heeft. Mag ik daaruit concluderen dat ik genetisch gezien, per generatie niet meer dan 20 à 25000 verschillende voorouders kan hebben? Kijk ik bijvoorbeeld naar de 20e generatie dan tel ik daarin 1 miljoen voorouders. Natuurlijk zijn daar veel dubbeltellingen bij, maar ik mag toch wel aannemen dat het meer dan 25000 verschillende personen zijn; zeg 500.000.

Betekent dit dan dat ik van de resterende 475.000 voorouders geen spoortje DNA kreeg?  

Sprangers: Zoals ik het begrijp, heeft iedereen genen uit dezelfde "pool". Het zijn de relatief kleine verschillen van die genen die belangrijk zijn. Nieuwe verschillen kunnen ontstaan gedurende het tijdperk van 20 generaties; de kans daarop verschilt per gene, begrijp ik. 

Hartelijk dank voor je reaktie. Je bent tot nu toe de enige !

Ik wil graag even checken of we niet langs elkaar heen praten en of ik mijn bijelkaar gegooglde kennis correct interpreteer:

Als we mijn Y-chromosoom even buiten beschouwing laten, heb ik 22 autosomale chromosomen van vader en 23 van moeder gekregen (de willekeurige helft van elk van hun paren). Verspreid over die 45 chromosomen liggen (op de daartoe gereserveerde plekken) de hierboven genoemde ca.25.000 genen die (door crossing-over) willekeurig van opa danwel van oma afkomstig zijn. Zij op hun beurt kregen ze van mijn 8 overgrootouders, 16 betovergrootouders enz.

Gemiddeld heb ik bijvoorbeeld van elke overgrootouder 12,5%* 25.000 = 3125 genen, maar omdat de doorgifte in een willekeurige verhouding plaatsvindt, zal ik van de ene overgrootouder meer genen hebben dan van de andere. Ik heb geen verstand van kansberekening, maar het lijkt me dat, naarmate ik meer generaties terugga, de verhouding steeds dunner en schever wordt. Er zullen zelfs voorouders verschijnen vanwie ik helemaal geen genen meer heb, ondanks dat ze in mijn kwartierstaat staan. (Dit effect zal eerder optreden indien de crossing-over met vaste blokjes genen plaatsvindt, maar dat is een vermoeden)

Ik vroeg mij dus af hoe dat zit bij de 20^e generatie. Als ik daarin ca.500.000 verschillende voorouders heb, dan moeten er m.i. minstens 475.000 zijn vanwie ik geen enkele gen heb.

Nu zeg jij dat de genen van die 500.000 allemaal “uit dezelfde pool” komen, sterker nog dat iedereen dezelfde genen heeft.

Bedoel je dat de verschillen ‘m slechts zitten in de DNA-codering per gen? Maar het DNA op het dominante gen voor bijvoorbeeld ogenkleur van één van die 500.000 voorouders heeft toch bepaald (afgezien van mogelijke tussentijdse mutaties) dat ik uiteindelijke bruine of blauwe ogen heb? Ondanks dat velen van die 499.999 resterende voorouders exact ditzelfde stukje DNA kunnen hebben gehad.

Het is natuurlijk niet te bepalen wie die ene verre voorvader was, maar ik wil alleen maar zeggen dat ik niet met alle (in de archieven gevonden) biologische voorouders genetisch verwant ben. Hoogstens met 25.000 per generatie. Dat gaat vanaf de 15e generatie (en waarschijnlijk al eerder) een steeds grotere rol spelen.

Klopt deze redenering?

Was het maar zo eenvoudig! Allereerst, ik kan Ydna niet buiten beschouwing laten, daar ligt mijn ervaring. Ik weet van autosomnale dna weinig af, maar het schijnt gecompliceerder te zijn. Je krijgt niet precies 3125 genen per overgrootouder, die 50% kan (sterk) varieren. Hoe dat werkt weet ik niet, vertel me later...  Al die genen kunnen ook muteren (al behandeld).

Ik verlies je bij de 20st generatie redenering. Laten we 25000 genen en 45 chromosome aannemen. Dat is ruwweg 500 genen per chromosoom (waarschijnlijk een foute aanname, maar wat wil je). Als jij je speeksel monster wegstuurt voor Y-dna is het grootste nummer van genen dat wordt geanalyseerd 111. Geen aandacht voor die andere 389. (Daarvoor is een duurdere test beschikbaar; The BIG-Y!).  Iedereen heeft dezelfde genes, maar hun lengte is verschillend! Dezelfde instruktie komt wel 25 maal terug in een gene, anderen hebben 24, of 23 Repeats (herhaling). Je Y-dna rapport heet "The Standard Y-STR(epeat) Values" en is een reeks cijfers,als volgt:  

 Marker (gene)    DYS 393    DYS 390    DYS 19    DYS391    DYS 385    DYS 426    DYS 388    DYS439     DYS389I     DYS392    DYS389II                       Repeat   13               24            15             10            11-14             12              12              14               13               13               29

Wat hier staat is mijn Y-dna voor de eerste 12 waarden, de goedkoopste test beschikbaar. Zoals altijd je krijgt waar je voor betaald. Alle mannen hebben deze markers and verschillen tussen mannen (genetic distance) zijn normal teveel om waardevolle konklusies te trekken over afstamming. De 37 marker test is wel het minimum voor geneaologisch werk. Y-dna beinvloed lichaams eigenschappen ook weinig. Haar kleur wordt genoemd. Zoals al gezegd, ik ben een uitzondering. Minder dan 1% van mannen hebben 14 voor DYS 439. Normaal is 11 of 12 Repeats. Maar het is nog steeds dezefde genetische instruktie, voor iedereen, voor zover ik begrijp.

Opnieuw hartelijk dank voor je antwoord. Het helpt in elk geval mijn gedachten te scherpen.

Ik had het Y-chromosoom buiten beschouwing gelaten omdat dit bijna in zijn geheel van vader op zoon wordt doorgegeven. Dat wil zeggen er vindt nauwelijks crossing-over plaats met het ernaast liggende X-chromosoom. Daardoor is het merendeel van de op mijn Y-chromosoom liggende genen via slechts 19 voorvaders tot mij gekomen (geteld vanaf de 20e generatie). Alle andere chromosomen doen aan crossing-over. Daardoor bevatten de 45 overige chromosomen van een kind een willekeurige selectie van de genen van zijn 4 grootouders, 8 overgrootouders, … enz tot 500.000 voorouders uit de 20e generatie. Vandaar mijn redenering. (N.B. een duidelijke uitleg over crossing-over heb ik hier gevonden. ps: Nu ik dit zelf nog eens doorlees zie ik dat ik het begrip gen, DNA en allel doorelkaar haal).

Wat je diverse opmerkingen betreft:

Inderdaad zijn niet alle chromosomen even lang; met name het aantal genen op het Y chromosoom is veel lager dan het gemiddeld aantal van ca.500. Ik lees hier dat het Y-chromosoom maar 69 genen telt! Ik denk dus dat in jouw test naar 111 verschillende 'markers' is gekeken, maar dat terzijde. (kan er een vertaalverschil zijn tussen het Amerikaanse gene en Nederlandse gen?)

Het verbaast me dat haarkleur is gecodeerd op het Y-chromosoom; waarschijnlijk is dat dan in combinatie met een gen op een ander chromosoom.

Ik wist niet dat een codering vaak diverse keren terugkomt (repeats) op een gen. Maar gesteld dat dit ook het geval is bij autosomale chromosomen, dan denk ik dat dit toch niet van invloed is op mijn redenering. 

Je laatste opmerking dat iedereen dezelfde genetische instructie heeft, betwijfel ik. Ik kan het alleen begrijpen als bedoeld is dat de instructie voor iedereen hetzelfde kenmerk betreft. Bijvoorbeeld het kenmerk haarkleur. Maar of het haar zwart, blond of rood is moet toch op de een of andere manier verschillend zijn gecodeerd in het DNA. Men spreekt in dit verband van 'allelen'. PS: Dit gezegd hebbende besef ik dat ik een denkfout heb gemaakt: ieder heeft weliswaar 20 à 25.000 genen maar in elk daarvan liggen meerdere allelen die door crossing-over uitgewisseld kunnen worden tussen homologe chromosomen. Daarmee staat mijn hele verhaal op losse schroeven. 

Misschien zijn er nog andere forumleden die zich in deze discussie willen mengen.

Vriendelijke groet,

PS: Ik denk dat het DNA project voor het oud hertogdom Brabant voor jou interessant kan zijn. Waarschijnlijk ken je het; zo niet kijk dan eens hier